Gidiyorum artık buralardan sonu olmayan hayata.
Yaş bırakıyorum son mektubuma gözlerimden.
Buraları birdaha göremeyeceğim için ağladımı sanma,
Sana verdiğim değeri anlamadığın için ağlıyorum.

Sayılı artık gözyaşlarım bebeğim.
Belkide bu sondur bilemezsin ki.
Seni birdaha göremeyeceğim ama olsun be gülüm,
Bu gönül hangi acılarla karşılaşmamış ki.

Hem hayalinide yanımda götüreceğim.
Buna sen dahi  hiçkimse birşey diyemez.
Belki o beni daha çok dikkate alır.
Ama biliyormusun birtanem senin terini hiçkimse alamaz.
Bu senin hayalin bile olsa.

Onu daha çok seveceğimi sanma,
İnanki senden başkası olmayacak bu gönülde.
Benden izinsiz hiçkimse gideyemeyecek bu kalpten
Sende öyle bebeğim.

Kimbilir daha kaç kişi çıkacak karşına,
Daha kimleri seveceksin.
Bana göstermediğin sevgiyi,
Belkide onlara göstereceksin.

Ayrılıyor artık yollarımız.
Daha şimdiden seni özlemeye başladım.
Ama bu özleyiş farklı hepsinden.
Bu sonu olmayan bir özleyiş olacak.

Ne dersin belki orada mutlu olurum be gülüm.
Hem bu acımasız hayatın eziyetinden kurtulurum.
Sende gelince belki
Belki sende seversin.

Ama şimdiden seni iki melek bekliyecek
Biri ben diğeri de hayalin olacak.
Seni hep bekleyeceğim ve hiç vazgeçmeyeceğim.
Şunu unutma gülüm 'Sevenler asla vazeçmez'.